
ฉากหลักของเรื่อง
แม้ว่าในโลกของเรื่องนี้จะมีเมืองเรกิออสอยู่มากมาย แต่สำหรับฉากหลัก มักจะโพกัสไปที่เมืองแห่งการศึกษาเซลนี่ 学園都市ツェルニ และเมืองเปลือกหอกเกรนดีน 「槍殻都市グレンダン」บ้านเกิดของเรฟ่อน

เมืองแห่งการศึกษาเซลนี่ 学園都市ツェルニ
1 ในเมืองแห่งการศึกษาที่เข้าร่วมกับสมาพันธ์แห่งเมืองการศึกษา หลักสูตรการเรียน 6 ปี เปิดสอนทั้งแผนกสามัญ และแผนกต่อสู้ มีประชากรที่เป็นนักศึกษาอาศัยอยู่ 6 หมื่นคน แผนกการต่อสู้ันั้น เน้นฝึกสอนเพื่อใช้ต่อสู้กับเหล่าโอเซ็นจู และเหล่่าผู้ใช้ทักษะยุทธ์ด้วยกันเอง ในโรงเรียนก็เต็มด้วยนักเรียนที่มีพลังเคย์และทักษะอยู่ในระดับหัวกระทิแฝงอยู่ แต่ปัจจุบัน เมืองได้พ่ายแพ้การแข่งขันชิงธงอย่างต่อเนื่องมาหลายครั้ง ในช่วงเวลาที่เรฟ่อนเข้ามาเรียนนั้น ทางโรงเรียนเหลือเหมืองแร่เซลูเนี่ยมเพียงแค่ 1 แห่งเท่านั้น ในการแข่งขันครั้งต่อไปจึงแพ้ไม่ได้ กองรบก่อตั้งไหม่หน่วยที่ 17 กำลังประสบปัญหาเรื่องจำนวนคนที่เหลือเพียง 4 คนจาก 7 จึงหาคนเพิ่มเพื่อฝึกฝนในการเข้าร่วมต่อสุ้เสมือนจริงเพื่อใช้ในการแข่งขันชิงธงระหว่างเมืองในครั้งต่อไป

หน่วยรบที่ 17 第17小隊
เป็นหน่วยทหารที่เพิ่งก่อตั้งมาไหม่ในแผนกการต่อสู้ของเซลนี่ หัวหน้าหน่วยคือนี่น่าชั้นปีที่สอง สมาชิกปัจจุบันประกอบด้วย ฮาเลย์่วิศวกรพัฒนาไดธ์ ชานีดนักแม่นปืนที่ถูกชักชวนมาจากหน่วย 10 แฟรี่ จากการแนะนำโดยประธานนักเรียนคาริออน และเรฟ่อนที่เพิ่งเข้ามาไหม่ในปีถัดมา ซึ่งตามกฎแล้วแต่ละหน่วยต้องมีสามาชิกไม่ต่ำกว่า 4 คนขึ้นไป
เกมการแข่งขันประชันฝีมือในโรงเรียน 学内対抗試合
การแข่งขันชิงธงระหว่างเมืองเสมือนจริงที่จัดขึ้นอย่างสม่ำเสมอ คือการป้องกันและโจมตี เพื่อช่วงชิงธงที่ปักอยู่ยอดเมืองระหว่างหน่วยสองหน่วยวนกันเป็นวนลูกโซ่ระหว่างกองรบทั้งหมด ซึ่งเป็นฝึกฝนควบคู่ไปกับการประเมินพลัง ผลแพ้ชนะในเกมนี้ส่งผลต่อเงินที่ใช้การสนับสนุนหน่วยและจำนวนสมาชิกที่จะเข้ามาร่วมอย่างมาก ในช่วงเวลาแข่งขันยังเปิดเผยให้แก่นักเรียนทั่วไปได้เห็นอีกด้วย จึงเป็นที่นิยมของเหล่านักศึกษาจำนวนมาก จากการถ่ายทอดสด ๆ ทางทีวี สำหรับนักเรียนภายนอกแล้วเหมือนกันเป็นสื่อบันเทิงอย่างหนึ่ง จึงเกิดแฟนคลับที่คลั่งใคล้สมาชิกในทีม หรือ หน่วยรบอยู่มากมาย

เมืองหอกหุ้มกราะเกรนดัน 槍殻都市グレンダン (ตามสไตล์การเขียนแล้วมักจะผสมคำให้ดูงง ๆ หอก และ เปลือก อาจจะหมายถึงเมืองที่สามารถเป็นทั้งเกราะป้องกัน และโจมตี(เหมือนหอก) ก็เป็นได้ ในอนาคตเราอาจจะเห็นเมืองแปลงร่างเป็นหุ่นหรือยานรบ ต่อสู้กับโอเซ็นจูที่กลายสภาพมาจากเมืองเรกิออสก็เป็นได้ (ฮา) (ปล. ความคิดของผู้แปล) แต่ถ้าจะแปลให้เท่ห์ผู้แปลอาจจะแปลว่า เมืองของสุดยอดผู้ใช้ทักษะยุทธ์แทนก็ได้
บ้านเกิดของเรฟ่อน ตั้งอยู่ในบริเวณที่มีเหล่าโอเซ็นจูอยู่เป็นจำนวนมาก จึงเป็นเมืองที่ปะทะกับเหล่าโอเซ็นจูอยู่เสมอจนเป็นเรื่องปกติ เป็นเมืองที่อยู่ในโซนอันตรายดังนั้นจึงมีรถสัญจรเข้าออกค่อนข้างน้อย หาเมืองที่มีความสามารถทางการสู้รบทัดเทียมกันได้ยากยิ่ง จึงถูกเมืองอื่นๆ เรียกว่าเป็นเมืองแห่งความบ้าคลั่ง จากสภาพแวดล้อมแบบนี้เองจึงมีการพัฒนาทักษะทางด้านการต่อสู้อย่างสูง ถือว่าเป็นแหล่งผลิตนักสู้ที่มีชื่อเสียง ภายในเมืองมีโรงเรียนฝึกสอนทักษะการต่อสู้มากมาย การแข่งขันระหว่างผู้ใช้ทักษะยุทธ์ด้วยกันเองก็ถูกจัดขึ้นบ่อย ๆ
อีกทั้งเป็นเมืองที่มี 12 ผู้ใช้ทักษะยุทธ์ผู้ได้รับการกล่าวขานว่าแข็งเกร่งที่สุด ฉายา “ผู้สืบทอดดาบสวรรค์” ชาวเมืองต่างรู้ดีว่า “ไม่มีเมืองไหนที่ปลอดภัยเ้ท่าเมืองเกรนดัน (ที่ ๆ อันตรายที่สุด คือที่ ๆ ปลอดภัยที่สุดนั่นแหละ (ผู้แปล)” แต่เพราะการที่พวกเขาต้องต่อสู้กับเหล่าโอเซ็นจูบ่อย ๆ จึงไม่มีเวลาในการติดต่อค้าขายหรือทำธุกิจกับเมืองต่าง ๆ เลย
ในเมืองปกครองด้วยระบบกษัตริย์ ต่อเนื่องมาหลายราชวงศ์ จะเลือกผู้ปกครองจากเหล่าวงศานุญาติทั้ง 3 ราชตระกูล ซึ่งทั้งสามราชตระกูล ต่างสืบเชื้อสายมาจากราชาเกรนดันรุ่นแรก ซึ่งประกอบด้วยราชวงศ์อัลมอส ราชวงศ์โคทนอล และราชวงศ์โรสไมเออร์ จะเรียกราชวงศ์ที่ปกครองประเทศในปัจจุบันว่า ไดคันกะ 戴冠家 เพื่อไม่ให้สายเลือดอันยิ่งใหญ่ของอดีตกษัตริย์ผู้ซึ่งเคยเป็นสุดยอดผู้ใช้ทักษะยุทธ์้เจือจางลง จึงต้องควบคุมการแต่งงานโดยต้องแต่งงานกับเหล่าเครือญาติของตัวเองเท่านั้น โดยเลือกคู่แต่งงานจากตระกูลใหญ่ทั้งสามตระกูล หรือไม่ก็จากเหล่าผู้สืบทอดดาบสวรรค์เท่านั้น

ผู้สืบทอดดาบสวรรค์ 天剣授受者
คือผู้ใช้ทักษะยุทธ์ที่ได้รับ “ดาบสวรรค์” ซึ่งเป็นสมบัติสืบทอดประจำราชวงศ์เกรนดัน เป็นไดธ์ที่สร้างมาจากทองคำขาว (แพ๊ตตินั่มไดธ์) ซึ่งเป็นแร่ที่มีควาททนทานสูงสุด สร้างขึ้นมาเพื่อใช้จัดการกับเหล่าโอเซ็นจูโดยเฉพาะ สำหรับผู้สืบทอดจะได้รับฉายาว่า “ดาบสวรรค์ (เทนเค็น/天剣) ” และมีสิทธิพิเศษอื่นๆ อีกมากมาย หน้าที่หลักของพวกเขาคือการต่อสู้กับพวกโอเซ็นจูในกรณีที่ผู้ใช้ทักษะคนอื่น ๆ ไม่สามารถจะต่อกรด้วยได้
ปกติแล้วผู้สืบทอดดาบสวรรค์จะเคลือนไหวและต่อสู้กันเพียงลำพัง เว้นเสียจากการต่อสู้กับโอเซ็นจูที่เข็งแกร่ง พวกเขาต่างมีความสามารถสูงจึงให้ความสำคัญกับความสามารถและยอมอ่อนข้อให้กับผู้ที่แข็งเกร่งกว่าเท่านั้น และไม่เห็นผู้ใช้ทักษะยุทธ์คนอื่น ๆ อยู่ในสายตา ในอดีตเรฟ่อนเคยเป็น 1 ในผู้สืบทอดดาบสวรรค์ แต่เพราะเกิดเหตุการณ์บางอย่าง เขาจึงถูกปลดออกจากตำแหน่ง และถูกเนรเทศออกจากเมืองไป
เทนเค็นนั้นมีจำนวนทั้งหมด 12 ชิ้น มอบให้แก่ผู้สืบทอดดาบสวรรค์ที่มีพลังยิ่งใหญ่ทั้ง 12 การที่จะหาผู้ที่ใช้ให้ครบ 12 นั้นมีความหมายแฝงอยู่ ทางราชวงศ์จึงมีความต้องการผู้ใช้ทักษะยุทธ์เพื่อสืบทอดอยู่เสมอ แต่ผู้ที่เหมาะสมนั้นหาได้ยากยิ่ง การหาผู้สืบทอดให้ครบนั้นจึงแทบจะเป็นไปไม่ได้ ปัจจุบันตำแหน่งของเรฟ่อนก็ยังว่างอยู่
(ถึงจะเรียกว่าผู้สืบทอดดาบ 剣 แต่ส่วนใหญ่แล้วมันจะอยู่ในรูปแบบอาวุธอื่น ๆ เช่น ปืน ชุดเกราะ ลวด สนับมือ และคัดเลือกผู้สืบทอดตามความเหมาะสมของอาวุธนั้น (อนึ่ง 天剣 อาจจะหมายถึงรูปลักษณ์อันแท้จริงของอาุวุธของราชาเกรนดันในอดีตก็เป็นได้ (ปล. ความคิดของผู้แปล))
องค์กรทหารรับจ้างซาลีบัน サリンバン教導傭兵団
องค์กรที่สร้างขึ้นโดยเมืองเกรนดัน เป็นหน่วยงานที่แจกจ่ายผู้ใช้ทักษะยุทธ์ทั้งเพื่อป้องกันและฝึกสอนวิชาให้กับเมืองต่าง ๆ ด้วยรถโดยสารสัญจรของตัวเอง เป็นองค์กรมีอธิพล และชื่อเสียงเป็นที่รู้จักกันดีในเมืองอื่น ๆ ในฐานะเมืองผลิตผู้ใช้ทักษะยุทธ์ที่มีความเก่งกาจ เนื่องจากเมืองเกรนเดนไม่สามารถทำการติดต่อค้าขายกับเมืองอื่น ๆ ได้อย่างปกติ การที่จะทำการติดองค์การนี้ต้องใช้ค่าใช้จ่ายสูง ดังนั้นชื่อเสียงของเหล่าผู้สืบทอดดาบสวรรค์จึงไม่ค่อยดีนักในสายตาของเมืองอื่น ๆ
เกรนเดนนั้นเป็นศูนย์กลางของเหล่าผู้ใช้ทักษะยุทธ์ตั้งแต่ในอดีตถึงปัจจุบัน จากการย้ายถิ่นฐานของเหล่าผู้ใช้ทักษะยุทธ์จากที่ต่าง ๆ ทั่วโลก ทำให้เมืองแห่งนี้มีประชากรที่เป็นผู้ใช้ทักษะยุทธ์มากกว่าครึ่ง บทบาทที่แท้จริงขององค์การนี้คือการลักพาตัวเหล่าไฮคิโซคุให้กลับมายังเมืองนี้ จึงมีการเคลื่อนไหวเพื่อการนี้อยู่เสมอ แม้ว่าจะเป็นศัตรูกับเมืองอื่น ๆ ก็ตาม เหตุผลที่เกรนดันต้องการ ไฮคิโซคุนั้น คงอาจจะเกี่ยวข้องกับเรื่องที่พวกเขาต้องสู้กับเหล่าเอ็นโซจูอยู่เสมอก็เป็นได้
อื่น ๆ , keyword
———————————————————————————————————–
เครื่องจักรกล ริกุซาริโอ リグザリオ機関
เมืองของเหล่าวิญญาณจักรกล ชื่อว่า “เมืองนกน้อยผู้โดดเดี่ยวชูไนบัล 「仙鶯都市シュナイバル」” ซึ่งเป็นบ้านเกิดของนี่น่า เป็นเมืองเดียวที่ติดตั้ง “เครื่องจักรกล ริกุซาริโอ” ซึ่งเป็นเครื่องที่สามารถจะสร้างวิญณาณจักรกลตัวไหม่ขึ้นมาได้
ผลฮาทเชีย และ วาเลนไทน์ ハトシアの実、バンアレン・デイ
เมืองแห่งพฤษาอัลป้า คือเมืองที่เต็มไปด้วยป่าไม้ ผู้คนดำรงชีวิตอยู่ด้วยการทำปศุสัตว์ ในป่าใหญ่ส่วนลึกสุดของเมือจะมีผลไม้ที่ชื่อว่า ฮาทเชียอยู่ เมื่อนำผลมันมาตกให้แห้งแล้วจะมีฤทธิ์กระตุ้นประสาท มันจึงใช้สำหรับโด๊ปพลังเคย์ให้แก่ผู้ใช้ทักษะยุทธ์ในช่วงระยะเวลาหนึ่ง ในป่าที่มีผลนี้อยู่ต่างเต็มไปด้วยสัตว์ร้าย นอกจากการนำผลมาเพื่อใช้เป็นยากระตุ้น จึงมีประเพณีว่า หากผู้ใดเข้าไปหาผลนี้มาและนำมาให้กับหญิงสาวที่ตนเองรักอยู่ ก็หมายถึงการขอแต่งงาน กลายเป็นเรื่องที่แสนโรแมนติกเลืองลือไปทุกที่ จนเกิดเป็นวันวาเลนไทน์ขึ้นมา
ตัวละครหลัก
————————————————————————————————————-

เรฟ่อน อัลเซฟ レイフォン・アルセイフ
ตัวละครเอกของเรื่อง นักศึกษาชั้นปีที่ 1 ของเมืองแห่งการศึกษาเซลนี่ ผมสีชา ตาสีเงิน เกิดที่เมืองเกรนดัน เผยพรสวรรค์ให้ครูใหญ่ของสถานเลี้ยงดูเด็กกำพร้า เดรค-ไซฮาดีน เห็นตั้งแต่ตอนอายุ 6 ขวบ จึงเข้าสู่หนทางการเป็นผู้ใช้ทักษะยุทธเพื่อหาเงินมาเกื้อหนุนสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าของตัวเอง และได้กลายเป็นผู้สืบทอดดาบสวรรค์ที่อายุน้อยที่สุดด้วยด้วยวัยเพียง 10 ปี และได้ใช้ชื่อของผู้สืบทอดดาบสวรรค์เข้าแข่งขันใต้ดินที่ไร้กฎและมีการพนันเข้าเกี่ยวข้องด้วยหลายต่อหลายครั้ง
หลังจากเรื่องนี้กลายเป็นเรื่องฉาวโฉ่ขึ้น จึงถูกราชีนีเนรเทศออกจากเมือง อีกทั้งยังถูกเพื่อน ๆ และเหล่าชาวเมืองเกลียดชัง จึงท้อแท้หมดกำลังใจและย้ายไปเรียนแผนกสามัญที่เมืองเซลนี่ และไม่คิดจะหวนกลับไปสู่ชีวิตของผู้ใช้ทักษะยุทธอีก แต่ก็ถูกคาริอันผู้ซึ่งรู้เรื่องราวในอดีตของเรฟ่อนมัดมือชกย้ายเขาจากแผนกสามัญไปสู่แผนกนักรบ และกลายเป็นสมาชิกของหน่วย 17 จากมิตรภาพที่เขาได้รับจากพวกเพื่อน ๆ จึงทำให้เขาค่อย ๆ มีความคิดที่จะปกป้องเมืองเซลนี่ที่เขาอยู่ทีละน้อย ฉายาเก่าของเขาในสมัยที่เป็นผู้สืบทอดดาบแห่งสวรรค์คือ “วาล์ฟชููเต็น / 「ヴォルフシュテイン」”
มีพลังเคย์อยู่ในตัวมากมายตั้งแต่เกิด เป็นผู้มีพรสวรรค์ทั้งด้านทักษะและการควบคุมชีพจรเคย์ ได้รับการชี้แนะจากผู้สืบทอดาบสวรรค์ รินเทนส์ จึงสามารถใช้ทักษะในการแปรสภาพไดธ์เป็นประเภทประเภทลวดหรือเส้นด้าย อีกทั้งเขายังมีความสามารถเลียนแบบและเข้าใจโครงสร้างของวิชาการใช้เคย์ต่าง ๆ ได้อย่างถ่องแท้ จึงเรียนรู้วิชาต่าง ๆ ของผู้สืบทอดคนอื่น ๆ ได้อย่างรวดเร็ว เมื่อเทียบกับผู้ใช้ทักษะยุทธ์คนอื่น ๆ แล้วถือว่ามีพลังเหนือกว่ามาก จึงไม่ถนัดการต่อสู้เป็นทีม เพราะเคยชินการต่อสู้เพียงลำพังนั่นเอง
เขาเข้าใจพลังของตัวเองเป็นอย่างดี
สำหรับผู้ใช้ทักษะยุทธ์ด้วยกันแล้วดูเหมือนว่าเขาจะเป็นพวกยิ่งจองหอง แต่จริง ๆ
แล้วเพราะเขาเป็นคนขี้อาย แสดงออกทางสีหน้าไม่เก่ง และทึ่มมาก ๆ เรื่องผู้หญิง เนื่องจากเขาเติบโตมาจากสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าและต่อสู้ในฐานะผู้ใช้ทักษะยุทธ์มาตลอดจึงมีไม่ค่อยได้เรียนหนังสือ ที่เมืองเซลนี่เขาทำงานพิเศษเป็นคนทำความสะอาดเครื่องจักรของเมืองควบคู่ไปกับการเป็นสมาชิกชั่วคราวหน่วยตรวจราของนารุกิ
วิชาดั้งเดิมของเขาคือ วิชาดาบยาวสำนักไซฮาดีน (ดาบยาวในที่นี้หมายถึง คะตะนะที่ต้องจับสองมือ) แต่ด้วยความผิดที่เขาเข้าร่วมการแข่งขันต้องห้ามที่มีการพนันมืด เขาจึงหยุด ทั้งการใช้ดาบยาว และทักษะเกี่ยวกับดาบยาว ด้วยความรู้สึกผิดปาปที่เขาได้ทรยศต่ออาจารย์ของเขา ดั้งนั้นเขาจึงใช้เพียงแต่วิชาดาบ (หมายถึงดาบธรรมดา) เท่านั้น เมื่อเขาจากเมืองไปจึงยืนกรานที่จะฝากไดธ์ที่เป็นสัญลักษณ์ของผู้สืบทอดไว้ให้ลีลีนเป็นผู้เก็บรักษา ตอนอยู่ที่เซลนี่มักจะใช้ ไดธ์หินเขียว หรือ ไดธ์โลหะผสมเป็นอาวุธ

(มีคนเคยถามว่า เรฟ่อน ถูกเนรเทศออกจากประเทศช่วงไหน เขาเข้าเรียนปี 1 ตอนอายุ 15 (อ้างอิงจาก Missing Mail ) ถ้าบวกเวลาที่เขาต้องเดินทางโดนรถสัญจรซึ่งกินเวลาหลายเดือนบวกกับเวลาที่เขาต้องรักษาตัวหลังจากแพ้ ซึ่งก็สาหัสไม่ใช่น้อย อาจกะได้คร่าว ๆ ว่า เขาถูกเนรเทศออกจากเมืองของเขาเมื่อเขามีอายุเพียง 13-14 ปีเท่านั้น)

ลีลีน เมอร์เฟส リーリン・マーフェス
เพื่อนสมัยเด็กที่เติบโตมาด้วยกันกับเรฟ่อนในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า นิสัยเป็นคนกระฉับกระเฉงชอบเข้าสังคม เก่งการทำอาหาร อีกทั้งผลการเรียนก็ดีเยี่ยม มีความรู้สึกให้กับเรฟ่อนมากว่าเป็นเพื่อนสมัยเด็ก หลังจากเหตุการณ์ที่เรฟ่อนเข้าร่วมงานประลองมืดถูกเปิดเผยก็ยังเชื่อมั่นใจตัวเรฟ่อน เป็นคนที่เข้าอกเข้าใจเรฟ่อนมากกว่าใคร ๆ แม้ว่าเร่ฟ่อนจะย้ายไปเรียนที่เชลนี่แล้วก็ยังเขียนจดหมายติดต่ออยู่เสมอ เป็นคนธรรมดาที่ไม่มีพลังเคย์อยู่ในตัวเลย แต่ก็มีพรสวรรค์พิเศษบางอย่างที่เกี่ยวข้องกับพวกภูติจักรกล
หลังจากที่เรฟ่อนออกจากโรงเรียนไปแล้วก็เรียนวิชาเศรษฐศาสตร์ในมหาวิทยาลัยเพื่อใช้ในการดูแลสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า และดูแลไดธ์ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของผู้สืบทอดดาบสวรรค์และวิชาสำนักไซฮาดีนจากเดร๊ก เพื่อส่งมอบสัญลักษณ์นี้แก่เรฟ่อนจึงเดินทางสู่เซลนี่ และมาถึงในช่วงการแข่งขันชิงธงระหว่างเซลนี่กับไมอัสพอดี เข้าเรียนปีสามในฐานะนักเรียนแลกเปลียน ได้อยู่หอพักเดียวกับนีน่า ทำงานพร้อมกับเรียนไปด้วยโดยการทำงานพิเศษที่ร้านขายปิ่ินโตในโรงเรียน